ย้ายร้าน ครั้งที่ 2

ก่อนที่จะได้กลับมาเขียนบล็อก ที่จริงๆ อยากจะเขียนเก็บไว้เรื่อยๆ อัพงานที่เป็นงานของร้านจริงๆ
กับงานที่เราชอบเป็นส่วนตัว ก็ได้ทำงานอยู่ตลอด มีโอกาสก็ถ่ายรูปงานเก็บเอาไว้ แต่ไม่ได้มาอัพ
ไว้ที่นี่ อยู่ที่เฟสบุคมากกว่า www.facebook.com/greenthumbshopkhonkaen งานเกือบทั้งหมด
จะอยู่ที่เพจนั้น ส่วนงานที่อยู่ในบล็อกนี้จะเป็นงานออกแบบที่เป็นสินค้าที่ระลึกของร้าน ที่จะบอก
เล่าถึงแนวคิดในเชิงลึกกว่าในเฟสบุค กับงานที่เราชอบจริงๆ เท่านั้น

พอมาถึงวันที่ได้กลับมาเขียนบล็อกอีกครั้ง เป็นช่วงที่เรากำลังจะย้ายร้านกันเป็นครั้งที่ 2

อะไรหลายๆ อย่างยังไม่ลงตัว ยังไม่ได้บอกลูกค้าอย่างเป็นทางการ ยังไม่ได้บอกผ่านสื่ออะไร บอก
เพียงแค่ปากต่อปากกับลูกค้าเก่า ที่ได้มีโอกาสแวะเวียนเข้ามาที่ร้าน กับลูกค้าใหม่ที่ยังติดค้าง
งานกันอยู่ เพราะว่ายังไม่ค่อยแน่นอน และการย้ายร้านก็ยังอยากให้มีอะไรที่พิเศษมากกว่าการที่
บอกว่าย้ายร้านเฉยๆ อาจจะเป็นสื่อที่จะต้องออกแบบใหม่ เพื่อให้ติดตา และให้ติดตาม ที่ยังคิด
ได้ไม่ลงตัว แต่สุดท้ายเลือกที่จะมาเขียนเก็บเอาไว้ในบล็อกวันนี้

ไม่อยากจะคิดว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับดวง ปีชง ก็ได้แต่หาวิธีทำมาหากินไปให้ได้ ถึงคราวต้อง
เลือกทางเดินอีกครั้งในชีวิต เพราะเรากะจะสร้างครอบครัวหาที่อยู่ที่เป็นของตัวเองให้ได้ แต่มัน
ก็เหมือนจะมีเรื่องราวมาเล่นตลกกับเรา ทำให้ต้องพักเอาไว้ก่อน ยังไงการงานและอาชีพก็ยัง
สำคัญกว่าที่อยู่

แต่สิ่งที่ได้นอกเหนือจากกลุ่มลูกค้าตั้งแต่ย้ายมาที่นี่ คือมิตรภาพ ไม่ว่าจะจากลูกค้าที่ผันเปลี่ยน
มาเป็นเพื่อน จากคนที่อยู่ข้างร้านกัน จนกลายมาเป็นพี่น้องกัน เมื่อได้ประสบปัญหาเดียวกัน ก็
ได้คุยกันมากขึ้น (ปกติเวลาเราไปอยู่ที่ไหน ไม่ค่อยจะมีเพื่อนบ้านสักเท่าไหร่ คงเป็นเพราะวิถี
ของคนเมือง) หรืออาจเป็นเพราะเด็กเล็กที่มีส่วนที่ช่วยให้คนเราได้มีโอกาสได้คุยกันง่ายขึ้น

เราจึงต้องเสี่ยงอีกครั้ง กับทำเลที่เปลี่ยนไปจากเดิม กับบรรยากาศที่เปลี่ยนไปจากเดิม กับกลุ่ม
คนที่เปลี่ยนไปจากเดิม และกับบรรยากาศร้านที่จะเปลี่ยนไปจากเดิมในเรื่องของการตกแต่ง แต่
ความอบอุ่นที่เราจะมีให้ลูกค้าจะยังเหมือนเดิม (พูดให้ดูดี แต่เราอยากให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ
เพราะนั่นทำให้เราแตกต่าง)

สมุดบันทึก mini cooper 1133

สมุดบันทึกเล่มเล็กที่วาดภาพรถมินิคูเปอร์ขึ้นใหม่ โดยวาดให้มีลักษณะคล้ายรถต้นแบบที่สุด แต่
เป็นแบบภาพลายเส้น รถมินิคันนี้มีชื่อว่า "แดงน้อย" มีลักษณะเด่นที่คนทั่วไป (แบบที่ไม่ต้องมี
ความรู้เรื่องรถสายพันธุ์นี้เลย) สังเกตได้ คือโครงหลังคาด้านบน กระจังด้านหน้า เป็นแบบหก
เหลี่ยม ตะแกรงครอบไฟหน้า และลายธงชาติสหราชอาณาจักรที่คาดอยู่ทั่วคัน เรียกได้ว่าถูก
ตกแต่งและดูแลเป็นอย่างดี

เราได้ถอดแบบออกมาให้อยู่ในรูปแบบลายเส้น แล้วจึงนำมาจัดวางองค์ประกอบบนปกหน้า-หลัง
ด้านหน้าวางสลับกัน กึ่งๆ เป็นลายธงขาวดำที่สื่อถึงการแข่งขันแรลลี่ (ซึ่งก็เคยมีการแข่งขัน
อย่างเป็นทางการมาแล้วสำหรับรถในรุ่นนี้) ส่วนด้านหลังเป็นวลี mini cooper never delayed
ซึ่งไม่ทราบเป็นวลีจากใคร หรือเป็นวลีส่วนตัวของคุณตู่ เจ้าของรถ (www.minicooper1133.multiply.com)

ส.ค.ส.2555 : Happy New Year card 2012

ส่งความสุขไปให้ปีหน้า 2555 : 2012
ขอพร - -
กระต่ายขอพรจากมังกร
ขอพรให้ประเทศไทย ขอพรให้พ่อ ขอพรให้แม่ ขอพรให้ตัวเอง... แค่นี้ พอ.

ขอพรให้ประเทศไทยจงประสบแต่ความสุขความเจริญ ประชาชนสุขใจ.
ขอพรให้พ่อ ขอพรให้แม่ ขอพรให้พ่อหลวง แม่หลวง ให้ทรงพระเจริญ
ขอพรให้พ่อ ขอพรให้แม่ ขอพรให้พ่อกับแม่บังเกิดเกล้า ให้สุขภาพแข็งแรง มีความสุข
ขอพรให้ตัวเอง เป็นคนที่พอใจกับทุกสิ่งที่มี ไม่ต้องมากมาย

แค่นี้พอ.
เริ่มที่ตัวเราเอง ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน ประเทศชาติก็ไม่เดือดร้อน

ไทยช่วย Thai help

ขอแรงช่วยอีกครั้ง ! เพื่อผู้ประสบภัยน้ำท่วม 54

ครั้งนี้เราอยากให้คุณช่วยกันคนละนิด แต่ได้ช่วยกันหลายๆ คน
เราช่วยคุณ คุณช่วยเรา ในราคาช่วยๆ กัน

เราใช้ฟอนต์ SR FahTHAI ของคุณโรจน์ สยามรวย อีกครั้ง
คำว่า "ช่วย" สั้นๆ ที่น่าจะทำให้เข้าใจกันได้ง่าย แค่ "ช่วยกัน"
ไทยช่วย Thai help จากตัวอักษรภาษาอังกฤษมาประกอบกันเป็นภาษาไทย และภาษาไทย
ประกอบเข้ากันให้เป็นภาษาอังกฤษ เลือกใช้สีในแบบ delight ให้ความรู้สึกสุขใจ ดูสบายตา
สวยงาม เมื่อได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน

บู๊ยยยยย 12 ฉบับอิแม

บู๊ยยยยย 12 ฉบับอิแม | Boouy 12 mom issue

เป็น บู๊ยยยยย เล่มที่วางแผนไว้จะแจกในช่วงเดือนสิงหาคม เดือนแห่งแม่ แต่แล้วก็ล่วงเลยมา
จนถึงกลางเดือนกันยายน นับเป็นเล่มที่มีช่วงเวลาในการดำเนินงานนานพอสมควร

ฉบับอิแม
อิแม เป็นภาษาอีสานที่ไม่น่าจะเดาได้ยากว่าสื่อความหมายถึงอะไร เป็นภาษาเชิงให้อ่านออก
ตามสำเนียง ในฉบับนี้อยากให้ผู้อ่านหลายคนได้เห็นถึงความสำคัญ ความหลากหลาย และความ
สัมพันธ์ของคำว่า แม่ หรือ อิแม ในหลายๆ มุมมอง จึงเป็นแนวคิดในการวาดภาพปก (วาดโดย
อิสระ จารุกิจจรูญ) ที่เห็นได้ชัดเจนเลยคือ แม่สี และสไตล์สีน้ำ ซึ่งผู้วาดอยากให้เป็นสิ่งแรกที่
ทำให้คนมองเห็นแล้วรู้ได้ทันที ในความหมายอื่นก็มีแฝงไว้ด้วยเช่นกัน แล้วแต่จะตีความกันไป
แต่ที่แน่ๆ อยากให้ผู้อื่นเห็นแล้วได้อมยิ้มไปกับเด็กชาย แทนตัวตนของบู๊ยยยยย ที่ยิ้มให้กับ
ผู้อ่านทุกๆ คน

ที่ต้องมาลงบล็อก ก็เพราะเป็นคนวาดปกเอง และสำหรับฉบับนี้ก็เป็นฉบับแรกที่ได้ฝากชื่อไว้ใน
ฐานะบรรณาธิการประจำเล่มด้วย ถือเป็นจุดแรกที่ได้เรียนรู้การทำหนังสือในฐานะ บก.

คึดฮอดหลาย _ miss you@khonkaen, thailand.

ลายเดิมจากที่ทำโปสต์การ์ด คึดฮอดหลาย (miss you @khonkaen, thailand.)

ออกแบบโปสต์การ์ดไว้นานมากแล้ว ผลิตขายไปก็เยอะแล้ว ลูกค้าก็ถามหาเสื้อ ส่วนตัวก็หนักใจ
เพราะว่าในแบบที่เป็นโปสต์การ์ดนั้นใช้สีสันเยอะ ถ้าจะนำมาทำเสื้อ ต้องลดทอนสีให้เหลือน้อย
ที่สุด ซึ่งก็เกรงว่าจะออกมาไม่ดีเท่าต้นแบบ

แต่สุดท้ายก็เลยลองดู โดยใช้หลายสีเหมือนกัน แต่ใช้เป็นสีเสื้อแทน แล้วจัดวางสินค้าไว้ด้วยกัน
เกิดเป็นสีสันขึ้นมาเอง ด้วยตัวของมันเอง ช่วยได้เยอะเลย แถมงานสกรีนแบบนี้ยังสร้างเอฟเฟคต์
ด้วยตัวของมันเองอีกตรงลายเส้นกราฟิกที่เป็นพื้นหลังจะโผล่ขึ้นมาให้เห็นจางๆ ดูสวยไปอีกแบบ

คึดฮอดหลาย ใช้ฟอนต์ SR Fahthai ของคุณโรจน์ สยามรวย เหมือนเดิม แต่ผ่านการจัด
องค์ประกอบ ให้มีความแปลกใหม่ และดัดแปลงเล็กน้อยให้เกิดมิติภายในงาน ไม่ใช่การนำ
ตัวอักษรมาวางประกอบกันเฉยๆ ส่วนลายกราฟิกด้านหลังที่เป็นลายเส้นฟันปลา ก็ได้มาจากลาย
ผ้า ซึ่งดูแปลกตาดี มักนิยมใช้เส้นในลักษณะนี้ไปประกอบในงานออกแบบ

เรื่องคู่สีก็เลือกคู่สีที่มีหลากหลายแบบ เพื่อให้เกิดความสวยงาม และน่าจะทำให้แตกต่างจาก
รายอื่นๆ ได้ด้วยเรื่องสีเนี่ยแหละ

ต่อไปถ้าได้สีเสื้อมาใหม่ก็จะจับคู่สีให้ใหม่

papada@sofitel

papada@sofitel (papadakhonkaen) เป็นร้านขายหมอนใบชาเขียว หมอนอิง (พิง) ผ้าไหม ฯลฯ
บังเอิญได้รู้จักกับเจ้าของร้าน ซึ่งขายของด้วยกันที่ ถนนฅนเดิน ขอนแก่น จึงได้เริ่มคุยกัน แล้วได้
มีโอกาสในการทำสื่อประชาสัมพันธ์ให้หลายๆ รูปแบบ

ใบปลิว แผ่นพับดิสเพลย์ แบกดรอป และหลายๆ อย่าง เกือบจะเป็นงาน corporate อยู่แล้ว
รวมไปถึงคอยให้คำปรึกษา และแนะนำในสิ่งที่เหมาะสม อย่างไม่มากเกินไปและไม่น้อยเกินไป
สิ่งไหนเกินความจำเป็นก็ไม่แนะนำให้ทำ สิ่งไหนช่วยกันได้ก็ช่วยกัน ด้วยหวังว่าจะเป็นพันธมิตร
ที่ดีต่อกันไปอย่างยาวนาน



ล่าสุดเป็นแคตาล็อก ซึ่งเป็นแบบเย็บด้วยด้าย ซึ่งเนื้อในก็ผ่านการจัดรูปเล่มมาอย่างดี พิมพ์ด้วย
ระบบอิงค์เจ็ท บนกระดาษโฟโต้เนื้อมันอย่างดี ภายในมีลวดลายของหมอนใบชาเขียว และหมอน
อิง (พิง) ผ้าไหม จำนวน 20 ลายโดยประมาณ และจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ



www.papadakhonkaen.com ตอนนี้เวปไซต์ยังอยู่ระหว่างดำเนินการอยู่ ช่วงนี้สามารถเข้าชม
สินค้าได้ทางแฟนเพจของทาง papada@sofitel เซิชว่า papadakhonkaen@gmail.com หรือ
คลิกที่นี่ได้เลย!

เสื้อเพื่อคนใต้ | For Thai South

จากสิ่งที่คนไทยทุกคนก็พอทราบกันดีอยู่แล้ว ผมซึ่งไม่ค่อยจะได้บริจาคด้วยวิธีใดก็แล้วแต่ อยู่แล้ว
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าอยากทำ ต้องหาคนมาช่วยกันทำ เพราะทำคนเดียวไม่ไหว งานที่ผมทำได้ อยากให้
งานของผมได้มีส่วนช่วยด้วย ช่วงที่เป็นภัยของญี่ปุ่น ผมก็เห็นคนทั้งโลกช่วยกัน แต่พอเป็นไทย
ภาคใต้ ผมกลับรู้สึกดูเงียบๆ ไป หรือเพราะตอนนี้มีการขอรับบริจาคช่วยเหลือเยอะมาก ต่างฝ่ายต่าง
อยากที่จะช่วย (ก็เพราะตอนนี้หลายที่ในโลกกำลังเดือดร้อน) ...

แบบก็เป็นคำพูดง่ายๆ ที่เน้นไปที่คนใต้ จากคนอีสาน อีสานที่ตอนนี้ผมอาศัยอยู่ สีที่ใช้แทนคน
ไทยชาวใต้ คนอีสาน และคนไทยด้วยกัน

เมื่อก่อนคำว่าเห็นแก่ตัว ดูเป็นคำที่สื่อไปในทางที่ไม่ดี แต่ตอนนี้ผมว่าบางครั้งมันก็จำเป็นจะต้อง
เห็นแก่ตัว... เห็นแก่ไทยด้วยกันเอง...

Superjunior Fan Club T-shirt

ถ้าให้กะประมาณ กระแสเกาหลีในไทยน่าจะเริ่มตั้งแต่ปี 2550 หรือเมื่อประมาณ 3-4 ปีที่แล้ว เห็นจะได้
มาถึงตอนนี้ก็ยังคงติดกระแสวัยรุ่นไทย จนเกิดกลุ่มศิลปินไทยที่ยึดกระแสเกาหลีขึ้นมาบ้าง แต่เป็นคนไทย
ที่พยายามทำเหมือนเกาหลี เพราะว่าวัยรุ่นชื่นชอบ อะไรทำให้ประเทศเกาหลีสามารถครองใจวัยรุ่นไทย
ได้ ดนตรี ซีรีส์ จนไปถึงการท่องเที่ยว คนแห่ไปเที่ยวเกาหลี จากที่เมื่อก่อนไปจีน ฮ่องกง สิงคโปร์

ในส่วนของซีรีส์ น่าจะด้วยเรื่องของศิลปะการถ่ายภาพ ภาพเคลื่อนไหว มุมมอง มุมกล้อง และที่สำคัญคือ
เรื่องของเนื้อหาเรื่องราว และการเขียน ที่ต้องยอมรับว่าสามารถดึงดูดใจคนไทยได้ดี ถ้าลองเปรียบเทียบ
ระหว่างเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของประเทศ ที่เน้นในเรื่องของวีรบุรุษ ในสมัยต่างๆ เทียบ
ละครไทย กับซีรีส์เกาหลีนะ (ที่จริงแล้วก็คือละครเหมือนกัน แต่ทำไมเรียกต่างกัน) ผมมองว่าต่างกันเยอะ
ในเรื่องของมุมกล้อง การกำกับภาพ ยิ่งเปรียบกับละครจักรๆ วงศ์ๆ ด้วยแล้ว ยิ่งเห็นความแตกต่างทั้งใน
เรื่องของเนื้อหา ที่ของไทยออกจะดูเกินจริงตามนิยาย แต่กับเกาหลีที่อ้างอิงหลักความเป็นจริงตาม
ธรรมชาติ ไม่จำเป็นต้องพึ่งเทคนิคพิเศษที่ทำออกมาแล้วยากที่จะทำได้เหมือนจริง ทำตามเงินทุน โดย
รวมแล้ว ณ ตอนนี้ ต้องยอมเค้า แต่ต่อไปอยากให้แทรกศิลปะในทุกๆ อย่างในการถ่ายทำหนัง หรือดนตรี
เข้าไป อาจจะทำให้เราแทรงเกาหลีได้

ทิ้งท้ายเสื้อซุปเปอร์จูเนียร์แฟนคลับ ของกลุ่มเด็กขอนแก่น ใส่ให้นักร้องเกาหลีได้รู้ว่าเราชื่นชมคุณนะ!

ป่าหินงาม โดย กรีนธัม

เสื้อยืดลายป่าหินงาม ผลิตเพื่อจำหน่ายให้กับเจ้าหน้าที่อุทยานฯ ในแนวคิดเดียวกับที่ทำลายขอนแก่น
แต่เปลื่ยนเป็นเรื่องราวของป่าหินงาม โดยในแบบดั้งเดิมนั้นก็เป็นเช่นเดียวกับขอนแ่ก่น โดยรวมจะใช้
ชุดอักษร SR Fahthalaijone ของคุณโรจน์ สยามรวย ทั้งหมด และแทรกประกอบเพิ่มอีกส่วนหนึ่ง แต่ก็
ได้ถูกปรับแก้ไขเพื่อให้เด่นขึ้นไปอีก ซึ่งนอกจากจะเด่นด้วยขนาด สี แล้วก็ยังสร้างความเด่นเพิ่มเข้าไป
ด้วยชุดอักษรที่ต่างกัน

ขอบคุณที่มีรสนิยม (Thanks for good taste)

"ขอบคุณที่มีรสนิยม" ความหมายที่เห็นแล้วคนส่วนใหญ่อาจจะเข้าใจได้ทันที คือ ขอบคุณที่มีรสนิยมดี
(สูง) แต่นั่นไม่ใช่จุดประสงค์ที่ทำลายนี้ขึ้นมา จุดประสงค์คือ ทุกๆ คนต่างก็มีรสนิยมเป็นของตัวเอง ไม่
ว่าจะดี หรือไม่ดี แต่เราขอขอบคุณที่คุณมีรสนิยม อยากให้เป็นความหมายที่เปิดกว้าง เพื่อที่จะได้เลือก
ซื้อเลือกใส่กันได้ทุกกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นคู่รัก หรือใส่เอง หรือเพื่อแทนคำขอบคุณที่จะมอบให้กับลูกค้า
หรือใครสักคน

อยากจะขอบคุณทุกๆ คน "ขอบคุณ" คำง่ายๆ ที่มอบให้ได้ง่ายๆ

เริ่มนับต่อ

เริ่มนับต่อ...
ช่วงแรกรู้สึกว่าการนับจะลำบาก การนับก้าวแห่งการเดินทางต่อ เริ่มขึ้นในที่ที่เราคุ้นเคย ที่ที่เรามีคนรู้จัก
ที่ที่เรามีเพื่อน ที่ที่น่าจะพร้อมกว่าในบางเรื่อง หรืออาจจะหลายๆ เรื่อง

แต่สำหรับที่แรกที่นับเป็นก้าวแรกของเรา มันเป็นที่ที่ทำให้เราได้ทดลองอะไรหลายๆ อย่าง จะไม่ลืมว่า
ก่อนจะมาถึงตอนนี้ แม้จะยังไม่ใช่จุดที่สำเร็จ เราได้อะไรจากก้าวแรกบ้าง ยังเหลือระยะทางอีกไกลที่เรา
จะได้ก้าวไป

ในสถานที่ใหม่ที่ดูจะเหมือนที่เก่า ตรงเรื่องบรรยากาศในการใช้ชีวิต เราเคยใช้ชีวิตวัยเรียน ศึกษา และ
เที่ยวในสถานที่แห่งใหม่นี้ แต่เราก็ได้พบเพื่อนบ้านใหม่ แน่นอนว่าต้องมีการปรับตัว พูดคุย เพื่อให้เกิดสังคม



สวัสดีอีกครั้ง...ขอนแก่น

เสื้อยืดสีม่วง

เสื้อยืดสีม่วง Violet CPS ของโรงเรียนชุมแพศึกษา

ไม่รู้ว่าช่วงนี้จะเรียกว่าเป็นเทศกาลได้หรือไม่ เพราะเป็นช่วงที่แต่ละโรงเรียนต่างก็จัดงานกีฬาสีกัน
นักเรียนบางกลุ่มก็เริ่มแสวงหาสิ่งที่จะใช้บ่งบอกอะไรสักอย่างของกลุ่มของตัวเอง ให้คนกลุ่มอื่นได้รับรู้
อาจเรียกได้ว่าเอาแบบมาประชันกันก็ว่าได้ ร้านสกรีนเสื้อหรือร้านที่รับออกแบบก็ได้รับแบ่งงานจากเด็กๆ
เหล่านี้กระจายกันไป

ในตอนที่ออกแบบและส่งให้เด็กๆ ได้นำไปโหวตกันในกลุ่ม สิ่งที่รู้สึกได้คือความปิติยินดี แต่เมื่อเสื้อ
ที่สกรีนเสร็จเรียบร้อยแล้วไปอยู่ในมือ ความรู้สึกหลายๆ อย่างก็เพิ่มมากขึ้น เราเป็นคนทำก็ยิ่งรู้สึกดีด้วย

ก็ได้แต่หวังว่าผลงานของเราแต่ละชิ้นนั้นจะเป็นสิ่งที่การันตี และจะช่วยให้คนเห็นความ
สำคัญและสนใจที่จะให้เราทำงานให้มากขึ้นเรื่อยๆ

นิทรรศการงานบุญทุนทางวัฒนธรรม

นิทรรศการงานบุญทุนทางวัฒนธรรม จัดขึ้นที่ห้องนิทรรศการศูนย์ความรู้กินได้ ห้องสมุดประชาชนจังหวัด
อุบลราชธานี ได้มีโอกาสร่วมแสดงผลงานกับเหล่าครูอาจารย์สถาบันต่างๆ และนักออกแบบอิสระหลาย
คน ด้วยการติดต่อจากอาจารย์ที่รู้จักมักคุ้นกันเป็นอย่างดี

เป็นนิทรรศการเกี่ยวกับงานบุญประเพณีอีสาน ฮีตสิบสอง คองสิบสี่ ที่จะนำความคิดตรงนี้มาออกแบบ
ผลิตภัณฑ์ต่อยอดความคิด



แรกเริ่มนั้นคิดที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองกำลังถนัด และกำลังทำอยู่คือ ลายเสื้อสกรีน โดยคิดที่จะทำทั้งหมด
12 ลาย ให้ครบตามจำนวนบุญ แต่ก็คิดต่อว่าแล้วลายสกรีนนั้นถือเป็นการพัฒนา หรือเป็นผลิตภัณฑ์
ด้วยไหม? จึงต้องลองคิดเป็นผลิตภัณฑ์อย่างอื่น และสุดท้ายก็ต้องจบที่ลายสกรีนอยู่ดี เพราะงาน
ออกแบบผลิตภัณฑ์เป็นงานที่ไม่ค่อยถนัด อีกทั้งรายละเอียดที่จะต้องศึกษานั้นเยอะ ทั้งเรื่องรูปร่าง
รูปทรง วัสดุ พื้นผิว ความต้องการของผู้ใช้ ความสะดวก ความคงทน ฯลฯ

แต่ในเรื่องของประเภทเสื้อที่จะใช้สกรีนกับลายนี้ อยากได้เป็นเสื้อม่อฮ่อม หรือเสื้อที่คนส่วนใหญ่ใช้จริง
เกษตรกรได้ใช้จริง ไม่ได้หวังไว้ว่าต้องเป็นกลุ่มเด็กวัยรุ่น วัยทำงาน ที่จะใส่เสื้อยืด มันคงจะดีที่เสื้อม่อฮ่อม
มีลายสกรีนติดอยู่ด้านหลัง แต่พอคิดถึงความเป็นจริงแล้วการที่เกษตรกรจะเลือกสวมเสื้อเพื่อใช้ทำงาน
ที่จะต้องเลอะทั้งฝุ่น ทนทั้งแดดแรง และดินหรือโคลนที่อาจกระเด็นมาใส่ เรื่องของความสวยงามอย่าง
ลายสกรีนก็ต้องถูกตัดออกไปโดยทันที หันกลับมามองว่าลายสกรีนอย่างเรามันก็ต้องหนีไม่พ้น สิ่งสวยงาม
อย่างเสื้อยืดที่เป็นสิ่งที่ช่วยให้คนสามารถบ่งบอกความชอบ รสนิยม ความเป็นตัวตนของผู้สวมใส่ ได้
อย่างดี แต่สามารถนำไปใช้กับอย่างอื่นได้เช่น กระเป๋า สมุด ฯลฯ

สามารถชมผลงานได้ที่ ศูนย์ความรู้กินได้ ห้องสมุดประชาชน จังหวัดอุบลราชธานี

เสื้อยืดสีแดง 2

เสื้อยืดสีแดง สำหรับชาวสีแดง ในงานกีฬาสี รร.กัลยาณวัตร 2

ออกแบบโดยเน้นเรื่องของ typography เป็นหลัก แต่ใช้ข้อความบังคับ คือ six/seven และต้องสัมพันธ์
กันกับ R จึงนำมาประกอบกันดังภาพ ด้วยข้อความที่ออกจะแกมบังคับ และข้อมูลที่มีไม่มาก และโจทย์
ก็ใกล้เคียงกับเสื้อยืดสีแดงในแบบแรก ต้องทำออกมาให้ต่างจากเดิม จึงเลือกจะเน้นไปที่ R เล่นตรงตัว
อักษรตัวนี้ให้เยอะ นำมาประกอบกัน ทับกันเป็นพื้นหลังโดยที่แต่ละฟอนต์จะไม่ซ้ำกันเลย ในบางจุดอาจ
ดูไม่ออกว่าเป็นฟอนต์อะไร แต่ว่าการจัดวางพยายามให้องค์ประกอบรวมนั้นไม่หลุดกันไปเสียหมด

ในตัวที่ใหญ่ ก็ไม่ให้ใหญ่และมองเห็นชัดทั้งหมด ในตัวที่เห็นชัดทั้งหมดก็ไม่ให้ใหญ่จนเกินไป
เหมือนกับ R แต่ละตัวนั้นค่อยๆ บีบ กระัชับ เข้ามารวมตัวกัน

เสื้อยืดสีแดง

เสื้อยืดสีแดง สำหรับชาวสีแดง ในงานกีฬาสี รร.กัลยาณวัตร

ออกแบบโดยใช้ตัวอักษรประกอบกันเป็น typeface 7 อีกที โดยใส่รายละเอียดเรื่องราวเข้าไป
ทำไมต้องเป็นเลข 7 ใครได้พบเห็นใครสวมใส่เสื้อตัวนี้ ก็ลองเดินเข้าไปถามดูได้ (บางทีว่าการให้ลอง
เดาอะไรสักอย่างไปเรื่อยๆ มันก็อาจจะทำให้เลข 7 นี้ มีคุณค่าที่เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม มีเรื่องราวที่เพิ่ม
มากขึ้นกว่าเดิม อาจจะมีทั้งในแง่ที่ดี หรือเรื่องราวขำๆ แต่มันก็ทำให้เราได้ใช้สมองในการคิด คาดเดา
อะไรสักอย่าง เหมือนกับการดูงานศิลปะ โดยที่ไม่ต้องดูแนวคิดในการทำงานของศิลปิน ค่อยๆ ดู ค่อยๆ
คิดตาม ว่าทำไม ทำไม

บางที่นี่ก็อาจเป็นเหตุผลอย่างหนึ่งที่ศิลปินบางท่านอาจไม่อยากจะใส่แนวคิด หรือไม่อยากจะใส่ชื่อ
ผลงานติดไว้ก็เป็นได้ up to you to think...

Rachawadee resort&hotel

Lilu Ice

งานทำให้เพื่อน ไม่ใช่การกุศลครับ แต่ราคาย่อมเยาว์

LiLu เป็นภาษาฮาวาย แปลว่า "เจ้าหญิง" เพียงเท่านี้ก็พอจะรู้ที่มาที่ไปของงานชิ้นนี้ได้ง่าย โดยไม่
ต้องปวดสมอง

เป็นที่สนใจมากตอนนี้ น้ำแข็งไสเกล็ดหิมะ ร้านอยู่ที่ มมส. แวะไปเยี่ยมเยียนได้

ผู้ออกแบบออกแบบไว้ให้อย่างเดียว ส่งแต่ไฟล์ไป แต่ยังไม่เห็นงานจริงเลย มีโอกาสจะแวะไปถ่ายรูป
มาโพสเพิ่ม

love mom

เสื้อยืดเพ้นท์ลาย love mom ทำขึ้นในโอกาสใกล้วันแม่ กะจะทำให้แม่ และไว้ให้คนสั่งทำด้วย แต่เนื่อง
ด้วยคิดช้าไป ทำให้ระยะเวลากระชั้นชิดมาก จนทำให้ไม่มีโอกาสได้ประชาสัมพันธ์ล่วงหน้า ออกแบบไว้
2 สี คือสีชมพู กับสีฟ้า ไซส์เสื้อก็น่าจะเป็นไซส์คุณแม่

ความคิดแรกอยากจะทำเป็นลักษณะของภาพจริงที่ดัดแปลงให้อยู่ในลักษณะของเม็ดสี (halftone)
โดยจะง่ายตรงที่สามารถนำภาพใดมาใช้ก็ได้ ภาพที่ใช้ก็ต้องสื่อถึงความรู้สึกของลูกที่มีต่อแม่ นึกถึงวัน
ที่เคยนอนหนุนตักของแม่ และประกอบกับคำบรรยายว่า "รักแม่" หรือ "มอบให้แม่" ก็ด้วยเหตุผลที่เสื้อ
ตัวนี้เป็นเสื้อที่ลูกๆ ทุกคนซื้อให้แม่ ไม่ใ่ช่แม่ซื้อใส่เอง ควรจะเป็น "ลูกซื้อมาให้" หรือ "ลูกหลานมอบให้"
แต่ฟังแล้วไม่ค่อยกระชับ เลยต้องตัดออกไป กลับมาที่คำว่า "รักแม่" สั้นๆ ง่ายๆ ไม่ต้องคิดมากว่าใครจะ
ซื้อให้ใคร แค่ไว้ใช้แทนสื่อรักก็น่าจะพอ

แต่ในใจคิดว่าหากแบบที่จะทำ จะใช้วิธีการเพ้นท์ ก็ควรจะต้องเป็นแบบที่เพ้นท์ได้ไม่ยาก ถ้าใช้แบบที่
เป็น halftone คงจะไม่ได้ เลยต้องปรับวิธีคิดใหม่ เริ่มคิดจากคำบรรยายประกอบก่อน คือ "love mom"
ความสัมพันธ์ระหว่างตัว o สองตัวนำมาใช้เป็นจุดเด่นของงาน นั่นคือความน่ารัก ส่งผลไปถึงภาพที่จะใช้
ก็ต้องน่ารัก ใช้ลักษณะของเส้นโค้งของวงกลม มาปรับหมุนใ้ห้เป็นภาพของแม่และลูก

รูปลูกนั้นก็บังเอิญที่ว่าเป็นภาพเด็ก เลยทำให้คนที่จะซื้อไปนั้นก็น่าจะเป็นได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ไม่ลำบาก
ที่จะต้องออกแบบให้สำหรับทั้งสองฝ่าย แล้วจึงเพิ่มเส้นโค้งด้านล่างตัวอักษร เพื่อให้ดูง่ายขึ้นว่าเป็นภาพ
อะไร สีที่ใช้ประกอบกันคือ ชมพู-น้ำตาล และ ฟ้า-น้ำตาล เหตุผลที่ใช้คือชอบในคู่สีดังกล่าวเท่าันั้นเอง

เพิ่มลายใหม่

เพิ่มลายใหม่มา 3 ลาย เลยเอามาจัดเป็นคอลเลกชั่น ชุดแรก คิดเองสกรีนเองทั้งหมด เลยกลายเป็น
แฮนด์เมดไป นานเกือบเดือนกว่าจะได้สกรีนลายใหม่เพิ่มขึ้นมา ปรากฎว่า ลายใหม่ก็ยังสู้ลายแรกๆ
ไม่ได้เท่าไหร่ ผลตอบรับลายอั่น และกรีนธัมกลับดีกว่า อาจเป็นเพราะเริ่มมีคนใส่กันมากขึ้น เลย
อยากได้ตามกัน

ลายใหม่ก็เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องกรีนๆ เหมือนเดิม คือ ความคิดในเิิชิงอนุรักษ์ธรรมชาติ สื่อโดยใช้รูป
สมอง กับภาพความสุนทรีย์ในการฟังเพลงบนพื้นหญ้า กับอีกแบบหนึ่งที่เคยคิดไว้ว่าจะทำและยังไม่ได้
ทำ แต่ตอนนี้ออกมาแล้ว กับเสื้อลายขอนแ่ก่น ที่เต็มไปด้วยข้อมูลทีบ่งบอกเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติเมือง
ธรรมชาติต่างๆ ในเมือง

ที่จริงแล้วแนวคิดในการคิดแบบต่างๆ ออกมานั้น น่าจะปล่อยให้คนซื้อตัดสินใจและเลือกชอบในแบบ
ฉบับที่แต่ละท่านเข้าใจกันไป ดูจะดีกว่า มีความสุขกว่า เหมือนกับการชมงานศิลปะอย่างหนึ่ง ที่บางครั้ง
ก็ไม่อยากจะเขียนแนวคิดลงไป อยากให้ผู้ชมงานได้คิดจินตนาการไปเองดีกว่า...หลากหลายดี